Hoe werkt dat nou, zo’n Roparun?

Om 42 personen veilig en wel te voet van Hamburg naar Rotterdam te leiden gaat niet zomaar.  Om je een beeld te geven aan wat er allemaal bij komt kijken een kleine bloemlezing;

De route

Gekozen is voor Hamburg omdat de Roparun-wegen in Duitsland beter gebleken zijn dan die in Frankrijk en België. Hoe en waar je loopt bepaalt de organisatie. Zij zetten niet alleen een begin- en eindstreep, elk team loopt langs dezelfde imaginaire lijn (tenzij je fout loopt, waarover later meer).

Dat lijkt een zorg minder, maar dat is slechts gedeeltelijk waar. Want ook de gehele karavaan ondersteuners moet van H naar R en daar zijn de wegen niet altijd op berekend. Een goed voorbereid team rijdt de route, meestal een maand, van tevoren af om op de knelpunten alvast een strategie te bepalen. Ook worden dan de wisselplekken bepaald; Is er plek voor een touringbus, een cateringwagen en een massage bus? En als die er is, hoe staat de eigenaar van die plek tegenover een groep van 28 vermoeide en daarom misschien wel minder sociale sporters op zijn terrein. Is er een plek in de buurt waar we water kunnen tappen? Misschien kunnen douchen?

De innerlijke mens

42 man die weinig slapen en veel sporten eten veel, heel veel. Nu is eten verzamelen 1 ding, maar het moet ook vervoert en zodanig bewaard dat het eetbaar blijft. Dat betekent koelboxen, ovens, magnetronnen, maar ook borden en bestek. En als je gezond wilt blijven zul je moeten afwassen. Dus heet water, teiltjes, etc.

Omdat de keuken van wisselplek naar wisselplek verplaatst worden alle kook activiteiten ook nog eens omlijst door een patroon van rijden, uitpakken, opbouwen, afbreken en weer inpakken.

Oh, en nadat dat voedsel door de teamleden is in energie is omgezet wil men na verloop van tijd ook naar de WC. Wildpoepen en wildplassen zijn, om begrijpelijke redenen, strafbaar met stop-and-go  (5 van die en je wordt uit de race gehaald) .  Dus neem je een of meerdere toiletten mee, die ook schoongemaakt moeten worden.

Slapen

Om maar meteen duidelijk te zijn; in de 40+ uur dat we onderweg zijn wordt er weinig geslapen. Je gaat liggen en doet je ogen dicht, maar raakt nooit in een diepe slaap.

Allereerst moet de hele karavaan door naar de volgende wisselpunt. Dit betekent dat je in een rijdende bus op de grond ligt tussen al gauw niet meer zo fris ruikende teamleden (waarvan er wellicht wel eentje snurkt). En als je stilstaat dan wordt je slaapplek gepasseerd door andere teams van wie je niet kunt verwachten dat ze rekening houden met jou nachtrust.

Maar de druk moet van de benen en dus moeten ALLE lopers, buddy’s en begeleiders verplicht plat. Vrij naar Joop Zoetemelk; “De Roparun win je in bed”. De achterste banken worden uit de touringbus gehaald en er moeten matrassen voor in de plaats komen. De ramen moeten geblindeerd.

Vervoer

Je hebt een personenbusje de lopers die niet rennen naar de volgende wisselplek te krijgen. Je hebt acht fietsen nodig omdat de organisatie verplicht dat er voor en achter de loper(s) een fietser meerijdt en je dus ook acht fietsers hebt (want urenlang 11 kilometer per uur fietsen vergt wat van de onderrug en het zitvlak, dus iedere begeleider neem zijn/haar eigen fiets mee).. Om de andere teamleden ‘in ruste’ naar het eind van de etappe te vervoeren heb je een personenbus nodig met genoeg ruimte om te kunnen slapen. Je hebt een verrijdbaar toilet nodig omdat wildplassen en -poepen verboden is. De keuken moet naar het eind van de etappe gereden, ergo…. een boedelbak. Hetzelfde geldt voor de spullen van de masseurs. Gelukkig hebben we Delta Logistics en Solidoe bereid gevonden om ons hierin te voorzien.