Lopers & Buddy’s

Lopers

nyash-gerrit-rotterdam-2016

Nyash Laan – Karanja

Vorig jaar heb ik aan de Roparun mee mogen doen en ik heb ik echt genoten! Het was heel gezellig en het was anders dan een normale hardloop wedstrijd of marathon, want hier moest ik dag en nacht hardlopen.  Ik heb weinig geslapen, maar ook dat is een heel speciale ervaring. Ik ben echt trots op ons, omdat we dit voor een goed doel hebben gedaan en daar ben ik heel blij mee!!!

Wat ik echt bijzonder vond, was toen wij (ons groepje) probeerden te slapen, andere mensen buiten aan juichen waren om ons team aan te moedigen.
Ik vind hardlopen heel leuk, maar dit was echt bijzonder en heel speciaal.
Het was een nieuwe uitdaging! De finish in Rotterdam was fantastisch! Wij werden begroet en ingehaald door blije mensen, vrienden en familie, die heel erg met ons meegeleefd hebben.

Ik kan niet wachten om komend jaar met Running Blind mee te doen aan de Roparun. Deze keer met slechtziende lopers en hun fantastisch Buddy’s. Ik vind het geweldig om iedereen zijn best te zien doen en er samen voor te gaan.
Iedereen is zo enthousiast, vrolijk en gedreven. Ik ga zeker weer mee doen!!!!!

Ik ben weer volop aan het trainen met de Buddy’s van Running Blind en daar geniet ik van.
Tijdens de Roparun is het natuurlijk moeilijker, want is het donker of je hebt te weinig geslapen. Maar dat motiveert juist extra! We gaan over grenzen heen en geven niet op en dat doen de mensen waar we voor lopen ook niet!!!
Dat zijn de echte KANJERS!!! Ik heb er nu al verschrikkelijk veel zin in.

John Stoop

Helaas komt deze ziekte te vaak en te dichtbij voor, maar één persoon is me zeker bijgebleven.  

Sjaak was loper bij Running Blind Rotterdam en wilde ondanks zijn hersentumor toch een keer mee met de estafette marathon. Enkele jaren achtereen ging hij er voor trainen, maar ook elke keer groeide de tumor weer door. Helaas is Sjaak overleden, maar ik bewonder het feit dat hij steeds weer de moed en de kracht had om de training op te pakken en er voor te gaan. Ik heb ondanks mijn visuele beperking de mogelijkheid om wel hard te lopen en met Sjaak als doorzetter in mijn gedachten, kan het doel van de Roparun mij alleen maar stimuleren.

 

motivatie-rickRick Brouwer

 Ik loop al een aantal jaren bij Running Blind in Rotterdam. De verhalen van John en van Sandra over de Roparun inspireren mij. Nu er voor mij meer gelegenheid is om langere afstanden te lopen en te trainen, begint mijn bloed te kriebelen voor deze sportieve uitdaging. Ook om samen met dit speciale team een onvergetelijk avontuur aan te gaan. Samen met buddy Sandra de Roparun lopen is magnifiek. Daarnaast heb ik nu de kans om wat voor mijn medemens terug te doen, namelijk het Roparundoel: geld ophalen voor mensen met kanker.

 

Diane den Breejen

‘Ik heb een droom’  

Twee jaar geleden kwam Running Blind op mijn pad. Ik had mij namelijk als doel gesteld een keer een halve marathon te lopen en dat is toen ook gelukt!! Running Blind heeft mij inmiddels veel verschillende, mooie en sportieve ervaringen gebracht.

Vorig jaar sprak ik John Stoop tijdens een wedstrijd, hij had een droom vertelde hij. John droomde om met een team van visueelbeperkte hardlopers en hun buddy’s deel te nemen aan de Roparun. Ik weet nog goed dat hij het met veel enthousiasme vertelde en zo werd dit verhaal ook ontvangen. Ook ik wilde heel graag deel gaan uitmaken bij het realiseren van deze droom!

Running Blind is gestart door mensen met sportieve wensen en grote dromen. Inmiddels heeft deze club landelijk veel visueel beperkte hardlopers en buddy’s bij elkaar gebracht en heb ik veel leuke en bijzondere mensen ontmoet. Met een aantal ben ik ook goed bevriend geraakt, waaronder Albitha.

Nu gaat dan eindelijk nog een droom in vervulling! We verzamelen onze krachten om terug te geven aan anderen! Met een geweldig gemotiveerd team gaan Albitha en ik hardlopen van Hamburg naar de Coolsingel in Rotterdam en geld inzamelen voor de zorg van mensen met kanker.

Het aftellen is begonnen tot de Roparun 2017!

Jeroen van der Linden

Mijn naam is Jeroen van der Linden en ik ben 42 jaar. Woonachtig in Weesp en ik ben de voorzitter van Running Blind Amsterdam.

Zo’n 5 á 6 jaar geleden ben ik begonnen met hardlopen. En een oud collega dacht nog dat ik een grapje maakte. Mijn 1e wedstrijd was een 5 km (de Hilversumse spieren voor spieren Run). En heb deze gelopen net onder de 30 minuten. Daarna kreeg ik de smaak te pakken en ben door gaan trainen. De ene na de andere wedstrijd gelopen van 5 km naar 10, 15, 16,2 en 21,2 km. In 2014 heb ik mezelf uitgedaagd om in dat jaar de Amsterdamse Marathon te gaan lopen. Ik begon dat jaar eerst met 2 x de 21,2 km te lopen en dat ging super en heb toen de marathon van 42 km gelopen.

Ik ben een lange man van 2 meter en zie met het linker oog 5% en rechts 1 a 2 %. Het zijn 2 aparte beelden. Dit is ontstaan in mijn 16e jaar toen een hersentumor in mijn hoofd werd ontdekt. Deze tumor hebben ze weggehaald.

Ik ben iemand die van uitdagingen houd. Dus dat heb ik nu ook weer voor mezelf neergezet. Voor het jaar 2017 heb ik me opgegeven voor de RopaRun Hamburg – Rotterdam. En in oktober ga ik de 42e editie van de Amsterdamse Marathon lopen.

Waarom is de vraag? Een uitdaging die je niet mag missen. Dus krijg je de kans dan pak ik hem aan met beide handen. Ik wil met de sport nog vele vele uitdagingen aan gaan. En kan niet wachten met trainen voor deze mijlpalen op mijn levensweg. Want zo zie ik dit het, het is elke keer weer een streepje op de paal van uitdagingen.

En de RopaRun mag ik gaan lopen met mijn zeer vertrouwde buddy Gerard. Ik vertrouw hem blindelings. Dit is de man op de foto naast mij.

Vanessa Vigarmotivatie-vanessa2

I am stubborn. As my eyesight fails, rather than slow down, I speed up, running longer distances, in faster times and in more difficult environments. Running in the first visually impaired Roperrun team brings those three challenges together while giving me the opportunity to raise money and awareness for good causes which are very close to my heart.

 

Collin Eisema

Ik ben Collin Eisema, 41 jaar, vader van 2 prachtige zoons en heb Ushersyndroom. motivatie-collinDat is een genetische aandoening waardoor gehoor én zicht beperkt zijn. Het is een progressieve ziekte dus zicht en horen gaan achteruit met de jaren. Leven hiermee kan met recht een uitdaging genoemd worden.
Gelukkig ben ik 2 jaar geleden bij Running Blind gaan hardlopen, want sinds dien weet ik dat mijn lijf ook iets kan opbouwen! Hardlopen geeft mij veel plezier en mijn lichaam ‘zit’ ook veel lekkerder sinds dien. Ik begon met kleine doelen, maar inmiddels worden de doelen steeds groter en loop ik halve marathons.
Nu is het tijd voor een nog mooiere uitdaging, de roparunningblind! Samen met buddy Tom Botermans ga ik de uitdaging én het avontuur aan.
Hoewel mijn eigen aandoening niet misselijk is, ik ga er niet dood aan. Kanker is wel een levensbedreigende ziekte en daarom loop ik mee met roparunningblind. Er kan niet genoeg geld naar zo’n belangrijk doel, mensen met kanker helpen!

Theo Grabijn, Amstelveen

Tot 21-12-2012 draaide ik “normaal” mee in de maatschappij. Een drukke baan, een fijn gezin, motivatie-theolekker motorrijden en verder een heel relaxed leventje. En dan is het in een seconde over. Achteraf bleek een bloedpropje de boosdoener en nu zie ik met rechts nog ongeveer 8%. Links zie ik, vanaf mijn 6e, hetzelfde als wat jij  met je rug ziet: niks.
Tsja en dan? Eén van de eerste dingen die ik weer opgepakt heb is het hardlopen. Eerst vlak achter mijn vrouw aan, en af en toe alleen. En dan kom je in contact met iemand die wel ervaring heeft met het hardlopen met blinden en slechtzienden. Dat bleek Jos te zijn, de buddy van John Stoop. Zo kwam ik in contact met het fenomeen Roparun. De vele enthousiaste verhalen hebben bij mij het virus aangewakkerd. Samen met mijn buddy Jochem ga ik de uitdaging aan.

Samen maken we mogelijk wat alleen niet lukt. Samenwerken is wel het sleutelwoord voor ons hele team. Samen willen we de Roparun tot een goed einde brengen en veel donaties binnen halen voor de mensen die plots geremd worden in hun leven, door kanker. Door mee te doen aan de Roparun, willen wij ons steentje bijdragen en leven toe te voegen aan de dagen…..

Buddy’s

Gerrit Jacobs, Buddy van Nyash Karanja

Mijn motivatie om mee te doen met Roparun Team 130 Running Blind, is eigenlijk heel simpel, ik heb het voorrecht gehad om vorig jaar de Roparun te mogen lopen met Nyash in het team van FloraHolland en net zoals ik de eerste keer dat ik over de finish op de Coolsingel kwam, zal ik de lach op het gezicht van Nyash nooit meer vergeten. Dit gevoel wil ik graag met deze geweldige groep beleven. Een tweede motivatie is het doel van de Roparun om geld op te halen voor mensen met kanker. Een avontuur voor het leven genoemd. Dat blijkt overigens ook uit het motto: “Leven toevoegen aan de dagen, waar vaak geen dagen meer kunnen worden toegevoegd aan het leven”.

Jos Cornelissen, Buddy van John Stoop

Ik ben gek op hardlopen. En als ik met mijn hobby (een ziek) iemand gelukkig(er) kan maken dan is dat alleen maar  mooier.

Dit wordt mijn 11e Roparun. In 1999 en 2000 liep ik van Rotterdam naar Parijs. Deden we een traditioneel rondje langs de Daniel den Hoed met de lopers en begeleiders van alle teams voordat we (allemaal tegelijk) vertrokken. Daarna werd het Parijs-Rotterdam en starten we apart maar finishten alle teams min of meer gelijk. En dat deed de feestvreugde onderweg goed. Vanaf Zele (onder Antwerpen) loop je door 1 groot carnaval, maar merk je ook dat het heel belangrijk is dat we dit elk jaar doen. Verbaas je niet als je ineens het publiek ingetrokken en omhelst wordt door wildvreemden die je uit de grond van hun hart bedanken. Daarna tweemaal Hamburg. Minder carnaval, maar voor een team met slechtzienden een beter parcours met meer verlichting en betere wegen.

Ooit heb ik best wel moeten praten om mijn toenmalige team te overtuigen dat het meenemen van een slechtziende geen extra last was. (“Maar waar laten we die geleidehond?”). Na de finish he ik John in de handen van Ceel gedrukt en in m’n eentje, weg van de groep een kwartiertje lang vreselijk blij en trots zitten zijn. Even tijd voor mezelf. Toen dat kwartiertje om was heb ik meteen gezegd; “Dat wil ik nog een keer”.  Dat gebeurde ook en nu gooien we er dit jaar zelfs nog een schepje bovenop!

We hebben allemaal wel iemand in onze omgeving die kanker heeft, heeft gehad of eraan overleden is. Wat we aan geld ophalen is een druppel op een gloeiende plaat, maar als we het niet doen……. Ik zeg altijd dat ik kijk naar de situatie en dan mezelf afvraag; “Als ik in die situatie zou zitten, zou ik dan geholpen willen worden”. En als het antwoord op die vraag JA is dan ga ik ervoor!

 

Gerard Versteeg, Buddy van Jeroen van de Linden

En wat is er mooier om dat met een Running Blind team te kunnen doen en dan ook nog voor een goed doel. Met Jeroen loop ik regelmatig, maar de Roparun vraagt wel een totale andere voorbereiding. Aan deze voorbereiding zal ik met veel plezier meedoen.

Bovendien ben ik ervan overtuigd dat we het met z’n allen gaan volbrengen.

Albitha Wambrauw, Buddy van Diane den Breejen

“Coolsingel here we come”

Toen ik door Diane den Breejen, mijn loopmaatje, werd gevraagd om mee te doen aan de Roparun, heb ik ‘ja’ gezegd.motivatie-albithajpg Team130 is namelijk niet zomaar een Roparun Team.  Als buddy van Diane lopen we regelmatig wedstrijden samen, omdat zij slechtziend is. Met mijn aanwijzingen en het lintje probeer ik ons telkens veilig naar de finish te loodsen. Intussen zijn we vriendinnen geworden. Samen deze krankzinnige afstand afleggen, van Hamburg naar Rotterdam lijkt me dan ook fantastisch.

Niet in de laatste plaats heb ik ‘ja’ gezegd, vanwege het goede doel. Door de ziekte van mijn vader, van mijn Oom Stef en nu van mijn beste vriend Jermain, heb ik van dichtbij meegemaakt hoe waardevol de momenten zijn, dat je je niet alleen maar ongeneselijk ziek hoeft te voelen. Deze Roparun loop ik  daarom misschien nog wel het meest voor jullie…

Corrie Lansing, Buddy van Vanessa Vigar

Ik ben Corrie Lansing en ik ben een van de trainsters bij Running Blind Regio Leiden. In juni hoorde ik voor het eerst van de plannen dat Running Blind met een eigen team mee wilde gaan doen aan de Roparun. Wat een geweldige uitdaging! Toen Vanessa mij vroeg om haar buddy te zijn tijdens dit avontuur heb ik niet lang getwijfeld , natuurlijk wil ik dat!! Ik heb in 2013 al een keer de Roparun gelopen, als invaller bij team 62 en ik spreek uit ervaring dat de mentale inspanning misschien nog wel groter is dan de fysieke…

Roparun is een feest, hardlopen door mooie gebieden, samen keten in de bus, goede verzorging en heerlijke massages. Soms is het ook zwaar, hardlopen s’nachts, stukjes run-bike-run, weinig privacy en weinig slaap.. Maar dat hoort erbij en dat maakt de Roparun uniek!

Ik ben ervan overtuigd dat we de Roparun met het gehele team tot een goed einde brengen, alleen al gezien het feit hoe enthousiast iedereen is en met de inzet die er nu al getoond wordt, gaan we een mooi bedrag inzamelen voor het goede doel, de kankerbestrijding. Ik ga ervoor!!

Tom Botermans, Buddy van Collin Eisema

Hallo ik ben Tom Botermans, 62 jaar, getrouwd met Corrie, vader en opa.  

Ik vind het een uitdaging om samen met Collin de ROPARUN te volbrengen. Sinds 2 jaar buddy ik bij de LRRC, de Leiden Road Runners Club, doe dat met veel plezier en toewijding . Toen mij gevraagd werd of ik wilde meelopen, moest ik er eerst even over nadenken. Maar dit is zo’n mooi initiatief dat het een JA werd. Met in gedachten hoeveel kennissen en familieleden al verloren zijn aan deze ziekte zet ik me graag in voor team 130.

Hopende m’n steentje kunnen bijdragen aan de gehele organisatie.

 Jochem Schut, Buddy van Theo Grabijn

motiviatiejochemIn 2009 ben ik begonnen met hardlopen als voorbereiding op een beklimming van de Mont Blanc. Mijn eerste ervaring als buddy heb ik in 2012 in Engeland opgedaan bij “Royal National Institute of Blind People”. Theo en zijn buddy Jos ben ik in maart 2016 tijdens een loopje tegen gekomen, met als gevolg dat ik mij heb aangesloten bij Running Blind in Amsterdam en nu de mogelijkheid heb gekregen om mee te lopen met Roparun team130.

Mijn motivatie is om anderen te kunnen laten beleven wat voor mij zo vanzelfsprekend is en zoveel vrijheid geeft. Ik ben bevoorrecht. Als we er dan ook nog eens geld voor kankerbestrijding mee in kunnen zamelen dan lopen we daar graag 560 kilometer voor!

Sandra Kaper, buddy van Rick Brouwer

Ik ben Sandra Kaper, 45 jaar, getrouwd, moeder van twee jongens en woonachtig in Vlaardingen.
Ik loop nu ca 8 jaar hard en doet dit graag voor goede doelen en ben buddy voor Running Blind.
Ik ben al 3 keer mee geweest als loper met ander Roparunteams en voel mij vereerd dit jaar mee te mogen lopen als buddy voor Rick Brouwer.